Als liefhebber van de Nederlandse taal (met name spreekwoorden en gezegdes) en van het kolven heb ik bij het Langedijker kolfkampioenschap zaterdag in “De Schelvis” een prachtige dag gehad.
Ik neem u graag mee op mijn reis gedurende de dag, waarbij het in bijna alle klassen bloedstollend spannend was.
De vierde klasse (de broedplaats voor het nieuwe kolftalent)
Jos Rood van “Onder Vrienden “was met een flinke voorsprong van 12 punten de tussentijdse koploper in deze klasse. Hij zal ongetwijfeld gedacht hebben ” Ik zit op de juiste koers dus recht zo die gaat”. En die rechte lijn heeft hij goed kunnen vasthouden. Een terechte winnaar.
De derde klasse
De eindstrijd in deze klasse was er een om je vingers bij af te likken.
In deze klasse was het de strijd tussen Harry Brandsma (Gezellig Samenzijn) en Joan de Vries (Onder Vrienden). In de voorronde hadden zij 92 respectievelijk 91 punten gescoord. Joan begon de finalepartij met een poedel dus menigeen dacht, dat is kat in het bakkie voor Harry (ik houd ook van rijmen!). Maar dan hadden die mensen Joan toch onderschat. Want als een “feniks uit de as herrezen” scoorde het nog 47 punten (3 x 12 en 1x 11), stak hij zijn neus toch weer aan het (kampioens)venster. Maar Harry hield de zenuwen goed onder controle en wist met een laatste klap van 11 punten zijn kampioenschap veilig te stellen, met 1 punt voorsprong van Joan.
Nog even een speciaal woord van dank voor deze kampioen ( was overigens mijn buurjongen uit de Gladiolenstraat, dus een goede basis voor een kolver!). Want dat er heel weinig kolvers met lege handen naar huis zijn gegaan is mede te danken aan Harry (Kramer Zuurkool) Brandsma. En dat al vele jaren. Dus hier geldt: “Wie goed doet (zorgt voor de sponsering van de Langedijker) goed ontmoet (een welverdiend kampioenschap). Het is je van harte gegund.
De tweede klasse
Dit was een eindstrijd waarbij de uitspraak gold “het is pas beslist als de laatste bal is geslagen”. Want hoe letterlijk hebben de kolvers in deze klasse dit opgevat.
Willem Woestenburg (Onder Vrienden) begon deze finale met 11 punten voorsprong. Maar in de kolfsport kun je nooit op je lauweren rusten. Ook in de finale moeten de mouwen opgestroopt worden! Alles leek in kannen en kruiken voor Willem tot de laatste klap. Hij had aan twee punten genoeg gehad om de titel in de wacht te slepen. Maar …..die laatste klap was geen klap op de vuurpijl (het kampioenschap), want hij sloeg een poedel. Zelfs een gezelligheidssport dat het kolven toch is, kent ook zijn wrede kanten! Van de twee andere finalisten (Mart Bakker van Gezellig Samenzijn en Joop Beukers van Brederode) ging Joop er (geconcentreerd als altijd) alsnog met de buit vandoor en gaf hij de twee anderen het nakijken.
De eerste klasse
Dit was een eindstrijd waarbij sprake was van een winnaar, die op kousenvoeten de titel in de wacht wist te slepen. Want deze kampioen wist zich slechts als achtste! te plaatsen voor de finale. Maar deze kampioen (ik heb het over Jan Koomen van Gezellig Samenzijn) had in de middag al stiekem met een partij van 54 punten al laten zien wat hij in zijn mars (niet de reep!) had. En daar heeft de rest van de finalisten zich allemaal op stuk gebeten. Het duveltje (Jan) uit het doosje hebben zij nooit zien aankomen. De nummers twee en drie in de klasse (René Visser van Onder Vrienden en Kees van Kleef van Gezellig Samenzijn) konden Jan nog tot 1 respectievelijk 2 punten benaderen, maar hij bleef fier overeind.
De Superklasse
Ook in deze klasse kwam het gevaar (de uiteindelijke overall kampioen) van achteruit. Hiervoor verantwoordelijk was Dirk Swart. Die zal op de finaledag ongetwijfeld gedacht hebben: “Ik zal de mannen, die in de voorronde van de superklasse rond de 100 punten hebben gescoord eens een poepie laten ruiken”. En om meteen maar de deur in huis te vallen. Een poepie van Dirk Swart is goed voor 58 punten! (en in totaal 155 punten) En dat hebben de 3 finalisten in de superklasse geweten. Alle drie (Bertus Commandeur, Niels Wissink en Dick Beers) moesten dus een partij van dik in de 50 punten scoren om Dirk alsnog van de titel af te kunnen houden. Bertus en Dick kwamen nog wel heel dichtbij. Het scheelde slechts 2 respectievelijk 1 punt.
Tot slot
De kolvers van mijn club “Op Maat” vielen tijdens deze Langedijker wat uit de maat. Ik heb in de afgelopen uren naar een verklaring gezocht. Die heb ik niet een twee drie kunnen vinden. Een mogelijke oorzaak kan zijn, dat de meeste kolvers van “Op Maat” het best tot hun recht komen als de luchtdruk in de kolfbaan laag is en er buiten een noordwestenwind staat. En die beide omstandigheden waren de afgelopen dagen niet aanwezig in Zuid-Scharwoude. Kunnen we toch nog iets of iemand (KNMI?) de schuld geven. Maar let op mijn woorden ook de kolvers van “Op Maat ” zullen volgend jaar bij “De Heerlijkheid” hun beste beentje voorzetten!
Ik wil het organisatiecomité van de Langedijker heel hartelijk danken voor de prima organisatie en de mooie prijzen. Zelfs de thuiszittende kolvers konden thuis op de computer (dank Theo!) de strijd op de voet volgen.
Alkmaar, 23 november 2025
Henk Nijmeijer (met rugnummer 1284)
Mooi verslag Henk👍
Mooi geschreven Henk met alle gebruikte spreekwoorden.. Was inderdaad een mooie finale dag en tournooi om op terug te kijken..
groet
Harry Brandsma.